istorijat rukometa

 

Istorijski razvoj rukometa



Smatra se da je postojbina rukometa Danska, gde je krajem XIX veka, u gimnastičkoj školi u Oldrupu bila popularizirana igra handball (rukomet). Godine 1898. učitelj gimnastike Holger Nielsen u svoj nastavni program je uvrstio haandbold, igru sličnu današnjem dvoranskom rukometu. Bila je to igra s loptom u kojoj je učestvovalo 14 igrača podeljenih u dva tima (golman i 6 igrača). Igra je bila vrlo slična savremenom rukometu s igralištem veličine 45×30 m. Dimenzije gola bile su 3×2 m, a golmanov prostor 4×7 m. Igra je već tada bila odlično prihvaćena pa je javne nastupe pratilo tri do četiri hiljade gledalaca. Godine 1906. u Oldrup školi objavljena su prva pravila igre u publikaciji „Wejdlenndling handball”.

Nemci tvrde da je njihova zemlja kolevka rukometa. Klaudira, autor knjige „Das handball Spiel” koja je izdata 1941. u Lajpcigu, tvrdi da rukomet potiče od nemačkih igara „köngsbersball” i „raffball” koje su kasnije promenile ime u „torball” čiji je izumitelj Konrad Korc (1846–1911). Igra „raffball”, slična velikom rukometu, prvi put je prikazana 1891. u Braunšvigu u Nemačkoj. Ime igre govori da se radilo o sportskoj igri loptom, koju je trebalo ubaciti u vrata (gol).

„Torball” je igran na igralištu veličine 40×20 m. Golovi su bili 2.5×2 m,a ispred njih golmanov prostor od 4 m. Veliki broj, istraživača i istoričara sporta tvrdi da rukomet ima dužu tradiciju. Prema nekim podacima počeci rukometa datiraju iz stare Grčke pod imenom „episkirs”, a u starom Rimu slična igra je igrana pod imenom „harpaston”. Čak i Homer u svojoj „Odiseji” opisuje igračku igru pod nazivom „uranija” koja je, po ideji i obliku, vrlo slična rukometu. Od 1170. do 1230, Valter von der Vogelveide pevao je lirske balade o „igri hvatanja lopte”, preteči današnjeg rukometa.

Iz Danske rukomet se širi u skandinavske zemlje. Švedski učitelj Valden 1912. izdaje zbirku pravila „Igre u prirodi” u kojoj je objavio pravila igre koja su slična današnjem rukometu. Zbog specifičnosti klimatskih uslova, ovaj sport je u Švedskoj pretežno igran u dvoranama pa je često nazivan i „dvoranskim”.

U Nemačkoj rukomet „torball”, kao sport za žene, razvija se zahvaljujući Maksu Heiseru, nastavniku iz Berlina. Veliki propagator rukometa dr. Karl Šhelenc, nastavnik fizičkog obrazovanja na nemačkoj Akademiji za fizičko obrazovanje i sport, populariše veliki rukomet. Dimenzije igrališta su se povećale na 80×40 m, a dimenzije gola na 5×2,10 m.

Karl Šhelenc, Max Heiser i Erik Konig su 1917. izdali i prva pravila velikog rukometa. Godine 1920. rukomet je u Nemačkoj uveden u školske programe. Već 1921. u Hanoveru su odigrane i prve rukometne utakmice, pobednik kod muških bio je TS 1862 – Špandau, a kod žena DTV Bril.

 

Rukomet Istorija2


 

U razvoju rukometa značajnu ulogu je odigrala i Češka. To je ustvari treća zemlja koja tvrdi da je postojbina rukometa. U njoj se 1892. pojavljuje igra „hazena” (haziti na češkom jeziku znači baciti) slična rukometu, koju su oduševljeno prihvatili članovi školskih društava. Osnovna zamisao prof. Antona Krišofa, nastavnika gimnastike iz Praga, bila je da se pronađe sportska igra za žensku omladinu, kao prtivteža fudbalu.
Vladimir Karas objavljuje 1905. pravila u časopisu „Uahova telesna”, a A. Krišof ih usavršava i objavljuje 1906. Uzor za formiranje pravila bila su pravila igre „Cilova”. U igri je učestvovalo po sedam igračica. Prva pravila su dozvoljavala da u jednom timu zajedno nastupaju muškarci i žene. Igralište, je bilo dugo 48 do 51 m i podeljeno u tri polja. Dva su bila 16 m, a središnji 16 do 19 m i širine 30 do 34 m. Gol je bio širine 2 m i visine 2,40 m. Stative su bile kvadratnog preseka 8 do 10 cm. Ispred gola je bio golmanski prostor poluprečnika 6m. Lopta je bila obima 62-68 cm, težine 300-350 gr. Zbog velike popularnosti Olimpijski odbor Češke je ovu igru 1911. uvrstio u program čeških predolimpijskih igara.

 

U Irskoj je postojala irska „hazena” koju je jedan igrač preneo u SAD gde se ona dalje razvijala, tako da je 1919. u Los Anđelesu održano prvo prvenstvo SAD-a. U Ukrajini se od 1910, takođe, igrala igra slična današnjem rukometu. U prvo vreme u svetu popularniji je bio veliki rukomet. Prva međunarodna rukometna utakmica u velikom rukometu odigrana je 1925. u mestu Hale u Nemačkoj između reprezentacija Austrije i Nemačke (6:3). Iste godine održan je i susret reprezentacija Nemačke i Belgije (12:2). Prvi međunarodni susret ženski reprezentacija održan je 1930. u Pragu između Austrije i Nemačke (5:4).

 

Na VIII kongresu Međunarodne atletske federacije, održanom 1926. u Hagu, izabrana je komisija sa zadatkom rukovođenja međunarodnim rukometnim sportom i sistematiziranjem pravila raznih sportova loptom. Godine 1927. ustanovljena su međunarodna pravila rukometne igre. Za vreme održavanja Olimpijskih igara u Amsterdamu 1928. organizovan je prikaz rukometa i održana Osnivačka skupština Međunarodne amaterske rukometne federacije (IAHF).

 

Međunarodni olimpijski komitet je, zemlji domaćinu Nemačkoj, u kojoj je veliki rukomet bio izuzetno popularan, dozvolio da na olimpijskom programu bude novi sport i Nemci su izabrali veliki rukomet koji je uvršten u program XI olimpijskih igara u Berlinu 1936.
Bile su to jedine olimpijske igre na kojima se igrao veliki rukomet. U završnici je učestovalo šest reprezentacija (SAD, Rumunija, Mađarska, Švajcarska, Austrija i Nemačka). U finalnoj utakmici na olimpijskom stadionu u Berlinu, pred više od 100.000 gledalaca, Nemačka je pobedila Austriju rezultatom 10:6 (5:3). Trećeplasirana ekipa bila je Švajcarska. Ipak rukomet je nakon toga nestao iz olimpijskog programa narednih 36 godina, izuzev demonstrationog prikazivanja na XV olimpijskim igrama u Helsinkiju 1952.

 

Na Prvom svetskom prvenstvu u velikom rukometu 1938. godine u Nemačkoj, učestovalo je deset reprezentacija (Luksemburg, Holandija, Danska, Poljska, Čehoslovačka, Rumunija, Švedska, Mađarska, Švajcarska, Nemačka). Svetski prvak postala je reprezentacija Nemačke, druga je Švajcarska, a treća Mađarska. Iste godine na istom mestu održano je i prvo svetsko prvenstvo u malom rukometu. Učestvovale su četiri reprezentacije (Nemačka, Austrija, Švedska i Danska), a prvo mesto su osvojili domaćini, drugo Austrijanci, a treće Šveđani.

 

Rukomet istorija3

 

Osnivački kongres Svetske rukometne federacije (IHF) održan je u Danskoj 11. jula 1946, na kojem je ovoj organizaciji pristupilo 159 članova. Godine 2008. IHF broji 167 članova, 19 miliona registrovanih igrača i 795 hiljada timova.
Prvo svetsko prvenstvo u velikom rukometu za žene održano je u Mađarskoj, 1949. godine. Pobednik je reprezentacija domaćina, drugoplasirana Austrija, a treća Čehoslovačka. Prvo svetsko prvenstvo u malom rukometu za žene održano je 1957. u Jugoslaviji. Učestvovalo je šest reprezentacija (Danska, Austrija, Rumunija, Čehoslovačka, Mađarska, Švedska). Zlato je osvojila Čehoslovačka, srebro Mađarska, a bronzu Jugoslavija.

Veliki i mali rukomet igraju uporedo sa velikim uspehom, ali je mali potisnuo veliki, čije je poslednje Svetsko prvenstvo za rukometaše odigrano 1966. u Austriji na kojem je trijumfovala Zapadna Nemačka, a za rukometašice 1960. u Holandiji, na kojem je trijumfovala Rumunija.

Prva evropsko klupsko takmičenje za rukometaše – Liga prvaka odigrano je u sezoni 1956/1957 a evropski prvak je postao češki Prag. Godine 1960. stratovala je i Liga prvaka za rukometašice u kojem je trijumfovala rumunska Štinca.
Godine 1972. u Minhenu na XX olimpijskim igrama prvi put se u programu najveće sportske smotre našao i mali rukomet. Takmičili su se samo muškarci, učestvovalo je 16 reprezentacija a trijumfovala je Jugoslavija. Drugo mesto je pripalo Čehoslovačkoj, a treće Rumuniji. Četiri godine kasnije na XXI olimpijskim igrama u Montrealu prvi put su se takmičile u rukometašice. Prvo olimpijsko zlato osvojio je SSSR, srebro Istočna Nemačka, a bronzu Mađarska.

U sezoni 1976/1977 počelo je da se igra i drugo evropsko klupsko takmičenje – Kup kupova. Prvi su startovali muškarci a prvi pobednik je posao španski Granjoljers. Žene su u Kupu kupova počele da se takmiče godinu dana kasnije u odnosu na muškarce tj. u sezoni 1977/1978. Prve pobednice Kupa kupova bile su rukometašice Berlina iz tadašnje Istočne Nemačke.

Prva juniorska svetska prvenstva održana su 1977. Rukometaši su se takmičili su Švedskoj a svetski prvak je postao SSSR. Domaćin rukometašicama bila je Rumunija, a zlato je osvojila tadašnja Jugoslavija. U sezoni 1982/1983 prvi put se igra i treće evropsko klupsko takmičenje – Kup EHF. Prvi pobednik kod muškaraca je postao nemački Gumerzbah, a kod rukometašica Trešnjevka iz tadašnje Jugoslavije.
Evropska rukometna federacija (EHF) osnovana je 25. novembra 1991. u Beču i ova organizacija danas ima 49 članova. Tri godine kasnije održana su prva evropska prvenstva. Domaćin rukometašima bila je Portugalija. Zlato su osvojili Šveđani, srebro Rusi, a bronzu Hrvati. Rukometašice su se na prvom evropskom prvenstvu 1994. borile u Nemačkoj. Prvi evropski prvak postala je Danska, viceprvak Nemačka, a bronzu je osvojila Norveška.

U sezoni 1999/2000 počinje i četvrto evropsko klupsko takmičenje – Kup izazova. Prvi pobednici u ovom takmičenju postaju rukometaši nemačkog Grosvaldštata, odnosno rukometašice francuskog Sirklija.

 

Hronologija (neke od najbitnijih godina)

 


1928. u Amsterdamu

  osnovana međunarodna amaterska rukometna federacija 

1936. u Berlinu

  prvi i poslednji veliki rukomet za muškarce na olimpiskim igrama

1938. u Nemačkoj

  prva svetska prvenstva u velikom i malom rukometu za muškarce

1946. u Danskoj   osnovana svetska rukometna federacija
1949. u Mađarskoj

  prvo svetsko prvenstvo u velikom rukometu za žene

1956.

  prva evropska Liga prvaka za žene

1957. u Jugoslaviji

  prvo svetsko prvenstvo u malom rukometu za žene

1960.   prva evropska Liga prvaka za žene
1972. u Minhenu

  prvi put mali rukomet za muškarce na olimpiskim igrama 

1976. u Montrealu

  prvi put mali rukomet za žene na olimpiskim igrama 

1977. u Svedskoj

  prvo juniorsko svetsko prvenstvo za mužkarce

1977. u Rumuniji

  prvo juniorsko svetsko prvenstvo za žene

1991. u Beču   osnovana Evropska rukometna federacija
1994. u Portugaliji   prvo evropsko prvenstvo za muškarce 
1994. u Nemačkoj   prvo evropsko prvenstvo za žene


Rukomet istorija4


 

Prema informaciji iz „Borbe“ od 19. decembra 1949. osnovan je Rukometni savez Jugoslavije… „Juče je u Beogradu osnovan Rukometni savez Jugoslavije. Za predsednika je izabran Nikola Obradović, za potpredsednike Vojislav Vojinović i Zlatko Šnajder, a sekretara Marjan Flander…“

 

Rukomet, najsličniji današnjem, pojavio se na prostoru bivše Jugoslavije dvadesetih godina prošlog veka. Kao početni datum rukometnog sporta na prostoru bivše Jugoslavije koristi se 29. maj 1930, kada je u Varaždinu (Hrvatska), odigrana prva službena utakmica u rukometu u kojoj su se sastali reprezentacija petog i šestog razreda protiv selekcije osmog razreda Državne realne gimnazije u Varaždinu. Susret je završen rezultatom 1:0 za „osmake“. Strelac prvog i jedinog gola bio je Bruno Goldoni.

 

Rukometni savez Jugoslavije primljen je u članstvo svetske rukometne organizacije (IHF) 1950. Iako se veoma često tvrdi da rukomet na prostoru Srbije i Crne Gore nije saživeo pre Drugog svetskog rata (1941-1945), postoje pisani podaci da se „hazena”, kao preteča savremenog rukometa upražnjavala u Sremu, Vojvodini i Beogradu. Nije tačno da je prva sekcija „hazena”u Srbiji osnovana u Velikom Bečkereku (sadašnji Zrenjanin) 1921, zatim u Subotici, Somboru, Novom Sadu, Vršcu i Beloj Crkvi, nego je 1920. u Beogradu osnovana hazena sekcije Jugoslavije i BSK-a.

 

„Hazena” je igrana i u Crnoj Gori 1924. U Kotoru je pri SK Primorac osnovana sekcija „hazene”, a na Cetinju je 1927. u okviru Treće Zetske olimpijade odigrana propagandna utakmica. Najveći međunarodni uspeh u hazeni ostvarila je ženska reprezentacija Jugoslavije, koja je 1934. u Londonu na Četvrtim ženskim svetskim igrama osvojila prvo mesto i postala prvak sveta.

 

Neposredno po završetku Drugog svetskog rata rukomet je počeo da se razvija u Jugoslaviji. Igrao se na omladinskim radnim akcijama. Održavaju se Savetovanja. Poseban intenzivan razvoj zabeležen je u 1948. Fiskulturni savez Srbije osniva sekcije u Beogradu, ali i širom Srbije. Tokom marta i aprila 1948. instruktori Odbora za rukomet održavaju prve treninge u Beogradu, Novom Sadu, Zrenjaninu, Somboru i Subotici.

 

Na Državnom institutu za fiskulturu kao predavač za kolegijum rukometa angažovan je Marjan Flander, prvi selektor ženske rukometne reprezentacije Jugoslavije. Godine 1948. u Zagrebu je održan rukometni turnir u sklopu Prvih studentskih igara Jugoslavije na kojem su učestvovale ekipe Beograda, Zagreba, Sarajeva i LJubljane. Pobedila je selekcija Zagreba, drugi je bio Beograd, treće Sarajevo, a četvrta ekipa LJubljane.

 

Sve do 1948. u Jugoslaviji nije bilo organizovanog rukometa u ženskoj konkurenciji. Prvi savezni turnir za dame održan je u jesen 1948. u Subotici. Pobedile su Subotičanke, ispred ekipa Zagreba, Beograda i Stare Kanjiže. Prvo žensko prvenstvo Jugoslavije počelo je u Sarajevu, ali je prekinuto zbog lošeg smeštaja, a završeno je u Beogradu, pobedom ekipe iz Subotice. Drugo mesto pripadalo je Zagrebu, treće Železničaru iz Beograda, dok je četvrta bila Crvena zvezda iz Beograda.

 

Sve do 1950. u Jugoslaviji je igran samo veliki rukomet, na fudbalskom igralištu, po 11 igrača, a onda se polako prelazi na mali rukomet, po sedam igrača na terenu dosadašnjih dimenzija. Naravno, na otvorenom, jer u to vreme nije bila hala.
Prvi prvak Jugoslavije u velikom rukometu bila je ekipa Zagreba, 1948, a prvi prvak ligaškog takmičenja 1950 bila je ekipa Milicionara iz Sarajeva. Naslov prvaka u ženskoj konkurenciji dama prve su ponele članice sastava grada Subotice, dok je prvo ligaško takmičenje pripadalo rukometašicama Zagreba 1950.

 

Prvi turnirskih prvak u malom rukometu bio je sastav Prvomajske iz Zagreba, 1953, a prvog šampionata je 1958. bio Partizan iz Bjelovara. U ženskoj konkurenciji u malom rukometu 1953. trijumfovale su rukometašice ekipe Mirko Kljajić iz Nove Gradiške, dok je šampion pre lige za rukometašice 1956. bio sastav Lokomotive iz Zagreba.
Prva međunarodna utakmica u Jugoslaviji odigrana je u Zagrebu 19. jula 1939. između sveučilišta Zagreb i Univerziteta Grac. Pobedili su gosti rezultatom 11:2.
U Zagrebu je 19. juna 1950. odigran i prvi međunarodni susret muške reprezentacije Jugoslavije. Pobeđena je selekcija Belgije rezultatom 18:3.

 

Godinu dana kasnije u LJubljani 10. juna 1951. odigran je i prvi međunarodni susret ženske reprezentacije Jugoslavije. Gošće iz Austrije bile su bolje i ostvarile ubedljiv trijumf od 6:1. Naša muška reprezentacija u velikom rukometu prvi i poslednji put učestvuje na svetskom prvenstvu 1955. u Zapadnoj Nemačkoj i osvaja peto mesto, a ženska reprezentacija Jugoslavije u velikom rukometu jedini put učestvuje na svetskom prvenstvu 1956. u Nemačkoj i osvaja peto mesto.

 

Jugoslovenska ženska reprezentacija u malom rukometu prvi put učestvuje na svetskom prvenstvu u Jugoslaviji 1957, kada je prvi put i održana planetarni šampionat, i tada osvaja svoju prvu medalju – „bronzu. Naša muška reprezentacija u malom rukometu prvi put učestvuje na svetskom prvenstvu 1958. na Trećem SP u Istočnoj Nemačkoj i osvaja osmo mesto. Do prve svetske medalje – „bronze” naši rukometaši dolaze na Sedmom svetskom prvenstvu u Francuskoj 1970. kada u meču za treće mesto pobeđuju Dansku.

 

Rukometaši Jugoslavije bili su učesnici prvih olimpijskih igara na kojima je mali rukomet bio na programu – 1972. u Minhenu i tada su osvojili „zlato”. Rukometašice Jugoslavije su propustile prve olimpijske igre na kojima se igrao ženski rukomet – 1976. u Montrealu, tako da su debitovale četiri godine kasnije u Moskvi gde su osvojile srebrnu medalju.

 

Rukometaši Jugoslavije prvi put učestvuju na Evropskom prvenstvu 1996. i Španiji i osvajaju svoju jedinu evropsku medalju – „bronzu, dok su rukometašice Jugoslavije debitovale na šampionatima Starog kontinenta 2000. u Rumuniji gde su osvojile sedmo mesto.

 

                                      Hronologija (neke od najbitnijih godina)


1949. u Beogradu   osnovan rukometni savez Jugoslavije
1953.

  prvo prvenstvo Jugoslavije u malom rukometu za muškarce

1953.

  prvo prvenstvo Jugoslavije u malom rukometu za žene

1955. u Zapadnoj Nemačkoj

  prvo i jdino učešće Jugoslavije na svetskom prvenstvu u velikom rukometu

1957. u Jugoslaviji

  prvo učešće rukometašica Jugoslavije na svetskom prvenstvu u malom rukometu i prva medalja

 1958. u Istočnoj Nemačkoj

  prvo učešće rukometaša Jugoslavije na svetskom prvenstvu u malom rukometu

 1970. u Francuskoj

  prva medalja rukometaša Jugoslavije na svetskom prvenstvu

 1972. u Minhenu

  prva medalja rukometaša Jugoslavije na olimpiskim igrama

 1996. u Španiji

  prvo učešće rukometaša Jugoslavije na evropskom prvenstvu i prva medalja


rukomet istorija5


sva odličja jugoslovenskog reprezentativnog rukometa                                        
Rukometaši Jugoslavije                          Rukometašice Jugoslavije                      
SP u Francuskoj 1970.  “bronza” SP u Jugoslaviji 1957. “bronza”
OI u Minhenu 1972. “zlato” SP u Zapadnoj Nemačkoj 1965. “srebro”
SP u Istočnoj Nemačkoj 1974. “bronza” SP u Holandiji 1971. “srebro”
SP u Zapadnoj Nemačkoj 1982. “srebro” SP u Jugoslaviji 1973. “zlato”
OI u Los Anđelesu 1984. “zlato” OI u Moskvi 1980. “srebro”
SP u Švajcarskoj 1986. “zlato” SP u Mađarskoj 1982. “bronza”
OI u Seulu 1988. “bronza” OI u Los Anđelesu 1984. “zlato”
EP u Španiji 1996 “bronza” SP u Južnoj Koreji 1990. “srebro”
SP u Egiptu 1999.  “bronza” Sp u Italiji 2001. “bronza”
SP u Francuskoj 2001. “bronza”


Svi trofeji jugoslovenskog klupskog rukometa                                                             
Rukometaši                                              Rukometašice                                           
Partizan (Bjelovar) prvak Evrope 1972. Radnički (Beograd) prvak Evrope 1976. 
Borac (Banjaluka) prvak Evrope 1976. Radnički prvak Evrope 1980.
Metaloplastika (Šabac) prvak Evrope 1985. Radnički prvak Evrope 1984.
Metaloplastika prvak Evorpe 1986. Osjek (Osjek) Kup kupova 1982.
Borac (Banjaluka) Kup EHF 1991. Osjek Kup kupova 1983.
Jugović (Kać) Kup izazova 2001. Dalma (Split) Kup kupova 1984.
Budućnost (Podgorica) Kup kupova 1984.
Radnički Kup kupova 1986.
Radnički Kup kupova 1991.
Radnički Kup kupova 1992.
Trešnjeka (Zagreb) Kup EHF 1982.
Budućnost Kup EHF 1987.
Budućnost Kup EHF 1988.
Lokomotiva (Zagreb) Kup EHF 1991.
Napredak (Kruševac) Kup gradova 1999.


 

Rukometni savez Beograda je osnovan 17. decembra 1949. pod imenom Rukometni odbor pri Fiskulturnom odboru Beograda. Za prvog predsednika je izabran Franjo Horvatić, a za sekretara Rajko Petrović. Rukomet se u Beogradu prvo igrao u srednjim školama. Krajem aprila i početkom maja 1948. organizovano je prvo prvenstvo srednjih škola a zatim su osnovani i prvi rukometni klubovi u Beogradu: Triglav, Železnicar, Metalac, Beograd V, Partizan, Crvena zvezda i drugi.
Pored otvorenih terena za vežbanje rukometa koristile su se sale DIF-a u Deligradskoj 27, sala FD Železničar u Savskoj ulici kao i sala Prve ženske gimnazije. Igrače i igračice Crvene zvezde trenirao je Franjo Horvatić, rukometaše Partizana Marjan Flander, igrače Železničara Branislav Stefanović i igračice Zoran Pantazis.
U novembru 1948, beogradske ekipe počele su sa odigravanjem rukometnih utakmica za prvo zvanično prvenstvo Beograda. Učestvovalo je šest muških ekipa. Međutim, takmičenja su posle drugog kola bila prekinuta radi loših vremenskih uslova. Utakmice su se igrale na igralištu Omladinskih brigada na Novom Beogradu i na igralištu Dinama u Pančevu. U ženskoj konkurenciji odigrana je samo jedna utakmica i to Železničar – Beograd. Rukomet je vrlo brzo stekao veliku popularnost. Treba istaći da se u periodu od 1949. do 1954. godine igrao tzv. veliki rukomet na fudbalskim terenima. U Beogradu su prve utakmice u velikom rukometu održavane kod Kovnice (stari teren BASK-a), zatim na pomoćnom igralištu FK Crvena zvezda kao i na terenu kod Tehničkog fakulteta, na igralištu Radničkog na Dorćolu i na terenu Železničara kod Šest topola (današnji Beogradski sajam).
Od 1951. godine počinju se organizovati prvi turniri i u malom rukometu. Organizator ovih turnira je bio Radnički, a utakmice su se igrale na Partizanovom igralištu na Malom Kalemegdanu. Bilo je to noćno takmičenje koje je izazvalo veliko interesovanje Beograđana. U sledeće dve godine mali rukomet se toliko razvio i stekao tako veliki broj pobornika da je 1955. godine odlučeno da se neguje samo taj oblik rukometa. Treba istaći da je rukomet naročito bio omiljen među ženskom omladinom.
Rukometni odbor Beograda je aktivno učestvovao u razvoju rukometa u Srbiji. Beograd je raspolagao velikim brojem trenera, sudija i instruktora. Među njima su se naročito isticali Vojnović, Flander i Horvatić. Prva međunarodna utakmica ženskih ekipa održana je u Beogradu na turniru Crvene zvezde – gost je bila reprezentacija Danske. Među najveće uspehe beogradskog rukometa ubrajaju se pobede i trofeji Partizana i Crvene zvezde u muškoj konkurenciji kao i veliki uspesi Radnickog, ORK Beograda i Voždovca u ženskoj konkurenciji kao i nekada Železničara i Slobode.
Rukometni savez Srbije osnovan na osnivačkoj Skupštini održanoj 17. i 18. decembra 1949. a za predsednika izabran Jovan Cekić. Iako su RSB i RSS osnovani 1949. godine rukometno seme u Beogradu i Srbiji posejano je mnogo ranije. U nedostatku ozbiljnijeg pristupa izučavanju prošlosti, gotovo da je zaboravljeno da su temelji rukometnog sporta na ovim prostorima postavljeni već početkom 1920, a ne posle Drugog svetskog rata, kada su nam ga, kako su oni tvrdili i pisali, doneli pioniri rukometnog sporta iz Hrvatske.
Istina, rukomet je sramežljivo zakucao na naša vrata preko tada popularne češke igre hazena, što nije bilo ništa drugo nego drugačije nazivan rukomet iz kojeg je evoluirao prvo veliki, zatim mali, a onda samo rukomet.
Hazenu su „izmislili“ Česi (1905. postavio češki profesor A. Kristof, a prvi put je igrana pred publikom 1907), vešto kopirajući u Evropi već postojeći rukomet. U beogradskom nedeljniku „Sport“ koji je izlazio početkom dvadesetih godina prošlog veka, u broju 20 od 21.09.1924, štampan je izveštaj sa prve utakmice muških hazena klubova u Beogradu i Srbiji. Na naslovnoj strani je objavljena fotografija A.A.K. Šumadija i Čehoslovačkog kluba. Pobedio je naš tim rezultatom 3:0. Prva muška hazena utakmica održana je 14. septembra 1924. u Zemunu između navedenih klubova.

 

Hronologija (neke od najboljih godina)                                                              
1949.                                                 osnovan Rukometni savez Beograda
1949. osnovan Rukometni savez Srbije
1951. prvi turnir u malom rukometu u Beogradu


You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.